مچ‌گیری مادر گونه

خانم کوثری برای دیدن پسرش مسعود ، به محل تحصیل او یعنی لندن آمده بود. او در آنجا متوجه شد که پسرش با یک هم اتاقی دختر بنام جنیفر زندگی می کند. کاری از دست خانم حمیدی بر نمی آمد و از طرفی هم اتاقی مسعود هم خیلی خوشگل بود

. او به رابطه میان آن دو ظنین شده بود و این موضوع باعث کنجکاوی بیشتر او می شد. مسعود که فکر مادرش را خوانده بود گفت : ” من می دانم که شما چه فکری می کنید ، اما من به شما اطمینان می دهم که من و فقط هم اتاقی هستیم . “

حدود یک هفته بعد جنیفر، پیش مسعود آمد و گفت : ” از وقتی که مادرت از اینجا رفته ، قندان نقره ای من گم شده ، تو فکر نمی کنی که او قندان را برداشته باشد ؟ ”

” خب، من شک دارم ، اما برای اطمینان به او ایمیل خواهم زد . ”

او در ایمیل خود نوشت :

مادر عزیزم، من نمی گم که شما قندان را از خانه من برداشتید، و در ضمن نمی گم که شما آن را برنداشتید . اما در هر صورت واقعیت این است که قندان از وقتی که شما به تهران برگشتید گم شده . ”

با عشق، مسعود

روز بعد ، مسعود یک ایمیل به این مضمون از مادرش دریافت نمود :

پسر عزیزم، من نمی گم تو با جنیفر رابطه داری ! ، و در ضـــمن نمی گم که تو باهاش رابطه نداری . اما در هر صورت واقعیت این است که اگر او در تختخواب خودش می خوابید ، حتما تا الان قندان را پیدا کرده بود.

با عشق ، مامان

این داستان منو یاده یک اصفهانی‌ در نیو یورک می‌اندازد, با بازی وحدت وبقیه دوستان 

به قول باباش میگفت هوشنگی خدا بگم چی‌ کارت کنه تو اونجا یه کارا میکنی‌ ما اینجا یک جورا ایمون میشه  ..